Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Mood Elevators.

Μετά από μια παρατεταμένη μπολογκική δίαιτα ήρθε η στιγμή να σταματήσω το ‘’πένθος’’ να αποτινάξω από πάνω μου τα μαύρα με την πέρλα και να πω γειά σου και πάλι αισιοδοξία, πέρασε κάθισε τι να σε κεράσω.

Να με συμπαθάς για το επιστρέφω σε λίγο και για όλες τις φορές που μπήκες σε τούτο το βλογκ και βρήκες μια μπαγιάτικη ανάρτηση κι αυτή σε ύφος ηρωικό και πένθιμο μα να ξέρεις πως σ’ αγαπώ που δε δίστασες να ‘‘μ’ακολουθήσεις’’ ακόμα κι αν οι αναρτήσεις μου είναι πιο σπάνιες κι απ΄ την βροχή στην Αφρικανική Σαβάνα και το PR μου ένα δράμ(α)ι καλύτερο από το PR των .LAK.

Για να εξιλεωθώ πάρε μια λίστα με τι αντικαθιστώ την μιρταζαπίνη και κάνω χάι σκόρ στα σεροτονινικά μου επίπεδα.

1. Ο Πρίγκιπας.

Πάντα εκεί να μου υπενθυμίζει πως ακόμα κι όταν το μόνο που έχεις ανάγκη να δεις είναι οι ανατολές, τα βράδια θα χεις πάντα ένα λόγο να γελάς. Είναι εκεί. Ανάμεσα στα ένα εκατομμύριο κουδουνάκια που στολίζουν τον ουρανό σου. Όσο μαύρο κι αν τον βλέπεις.


Melissa Little Prince shoes. Santa special gift for this year.

2. Σοκολάτα.

Και μόνο που το λες γεμίζει το στόμα σου, σε πλημμυρίζει η μυρωδιά της. Θερμίδες κερασμένες, τύψεις σκοτωμένες με το που αγγίζει τον ουρανίσκο μου.



3 .Φίλοι και ξαφνικές αποδράσεις.

Κάθε φορά που κιοτεύω, κάθε φορά που με χάνω, εκεί.Φάρος σε όνειρα ακτές που νιώθω να ξεμακραίνουν.



4. Θάλασσα

Δεν χρειάζονται επεξηγήσεις. Γητεύει ψυχές. Αποκλείεται να μην το χεις νιώσει. Έστω μια φορά στη μέχρι τώρα ζωή σου.



5. Μόδα, εκδηλώσεις, φέλοου μπλόγκερς. (σκόπιμη παράλειψη του φάσιον μη ξεσπάσει και ο τρίτος παγκόσμιος)

Ναι ήμουν και γω εκεί. Τα διάβασες εδώ, εδώ , εδώ, εδώ, εδώ , εδώ, εδώ εδώ (απ΄όλες τις προκομένες φάσιον τζιζζζζ μπλογκερς όχι σαν και μενα την ακαμάτρα) καλύτερα από ότι θα μπορούσα να τα έχω γράψει εγώ.

Από μένα κράτα ότι ξεκίνησα με κακιά διάθεση, ένα γιατίδενκάθισασπίτιμουναπλέξωκαιναπιωτοτσάιμου να σβουράει στο κεφάλι μου, αλλά μόλις μπήκα στο αμάξι της Marie Estella μιλώντας 5 λεπτά με τα κορίτσια ήταν αρκετά για να σωπάσουν όλα τα μίζερα ένστικτά μου. Όταν δε φτάσαμε στο Semiramis και αρχίσαμε να γυρνάμε από δωμάτιο σε δωμάτιο, να συνομιλούμε με σχεδιαστές και γνώριμες φάτσες από τα μπλόγκς, είπα πως ήρθε η ώρα να επιστρέψω. Στον γνώριμο εαυτό μου. Χάιλαιτ της βραδιάς μου το ότι με πλησίασε ο Βασίλης Μπαρμπαρίγος και μου είπε ακριβώς αυτό που είχα ανάγκη να ακούσω λες και είχε διαβάσει τις σκέψεις μου. Σαν να πήρε τα σύνεργα του και μου ’ραψε χαμόγελο.

Personal top 3 favorites:

a. Ippolito Bags from talented Pavlina Papailiopoulou

b.

Barbarigos Workshop Couture 60's inspired.

c. Dimitris Petrou beautiful grey creations. Unforunately no photo.My camera betrayed me. Again.

6. Λόγια και γραφές που μπολιάζουν στη ψυχή μου.

Ένα δεν είσαι μόνη μικρή από κείνο το ξανθό κορίτσι από το διπλανό πίξελ direct message στο τουίτερ πιο direct δε γίνεται. Σαΐτα στην ψυχή σου. Ένα γιατί δε γράφεις πια από σενα που δε με ξέρεις απλά πέρασες να με ρωτήσεις. Εκείνο το απόγευμα άρρωστη ταλαιπωρημένη να πέφτω τυχαία πάνω στα λόγια σου για μενα. Ένα ευχαριστώ ποτέ δεν ακούστηκε πιο λίγο

in Cosmopolitan