Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Χρόνια Κ.οντά



K.άτσε Κ.οίτα Κ.ράτα την ανάσα σου αν θες και με ζόρι τα βλέφαρα ανοιχτά σα σε βουτιά θαλασσινή δε θα σε τσούξουν τα μάτια σου δεσμεύομαι ίσως ελάχιστά το μέσα σου μα Κ.αι πάλι δε ξέρω το είδα Κ.ρυφά για λίγο για όσο άφησες ξεκλείδωτες τις πόρτες πόσο απόκοσμα όμορφα ήταν θυμάμαι είχε σκοτάδι υγρό μα γλιστρούσε ένα φως αστρικής μοναξιάς αδύνατο να μη σε παρασύρει σαν τη λαγότρυπα της Αλίκης λίγο να ξεχαστείς μες την αφέλειά σου να Κ.άνεις πως Κ.οιτάς μέσα σε έχει Κ.αταπιεί ολόκληρη στη χώρα των τραυμάτων σε μικραίνει σε Κ.άνει τόση δα πέφτει φουστάνι μπλε η αξιοπρέπεια στο πάτωμα και Κ.άνει Κ.ρότο μένεις γυμνή ψάχνεις το φίλτρο για επιστροφή στα φυσιολογικά Κ.αι Κ.ει στο μαύρο σκηνικό να αιωρείται ένα χαμόγελο

για χρόνια το σερνα τραύμα παιδικό εκείνο το χαμόγελο του γάτου τη νύχτα στο σκοτάδι όλα τα φυσιολογικά παιδάκια ψάχνανε μπαμπούλες σε ντουλάπες ή Κ.άτω από κρεβάτια εμένα με τρόμαζαν μετέωρα χαμόγελα σκέτα χωρίς ιδιοκτήτες που να ήξερα τότε πως τώρα τα βράδια σαν Κ.λείσουν τα φώτα θα με Κ.ατατρέχει το δικό σου

νύχτα μέρα παίζαμε Κ.υνηγητό σε όσες γωνιές μέσα μου σε βρήκα να έχεις λουφάξει πριν καν προλάβω να σε πιάσω τικ τακ τικ τακ το ρολόι του μυαλού σου έγραφε φυγή Κ.αι μισή έχω αργήσει έχω και γω όμως ρολόι να ξέρεις κρεμαστό στο λαιμό πηγαίνει ανάποδα οπως ακριβώς οι στροφές του δικού μου μυαλού έχω αρχίσει να πιστεύω πως αυτός που το πιλοτάρει έχει ξεχάσει εντελώς την διαδικασία της προσγείωσης Κ.αι έτσι βρίσκεται σε αναγκαστικη τροχιά γύρω απ΄το κεφάλι ίσως πάλι αυτός να είναι ο λόγος που στήναμε τα ξημερώματα Κ.ρυφά πάρτι οι δυό μας είχαμε δυο τεράστια Κ.απέλα μέσα στο κεφάλι Κ.αι συ μου μάθαινες Κ.όλπα
άνοιγες το στόμα Κ.αι έβγαζες πολύχρωμα μαντήλια παραφροσύνης  στόλιζες τον τοίχο της ψυχής μου Κ.αι γω γελούσα έτρεχε Κ.όκκινο ουίσκι απ’τη τσαγιέρα το έχυνες στα φλυτζάνια έκανες ζύμη το παρελθόν Κ.αι το έπλαθες μπισκότα τα βουτούσαμε μέσα στο Κ.αυτό Κ.όκκινο ουισκί μέχρι να μαλακώσουν Κ.αι τα K.αταβροχθίζαμε παρέα άλλες νύχτες πάλι έβγαζες μέσα απ’το Κ.απέλο Κ.αύλες Κ.αι άλλοτε Κ.ρίμα όλα φτιαγμένα από Κ.

το Κ.αλύτερο σου Κ.όλπο όμως ήταν το πόσο αναπάντεχα απρόβλεπτα εξαφανιζόσουν και γω επέστρεφα μεμιάς στην πραγματικότητα ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει αν όλα αυτά υπήρξαν ή απλά τα φαντάστηκα όπως εξάλλου συνηθίζω ή αν ήταν κάποιο επίμονο όνειρο σαν αυτά ξέρεις που βλέπουμε συχνά ότι πετάμε ή πάμε ξυπόλυτοι στο σχολείο

μετά πάλι νιώθω τεράστια δε μου χωράει τίποτα με στενεύουν οι άνθρωποι νιώθω σα γίγαντας όλα μικρά γύρω μου περισσεύουν οι σκέψεις μου βγαίνουν έξω από τη μύτη το στόμα τα αυτιά μου πρέπει να ξέχασες το φίλτρο ή μπορεί να με άφησες επίτηδες έτσι να μην αμφιβάλλω πως τάχα δε σε συνάντησα σε ένα πράσινο τοίχο να καπνίζεις ειρωνία και να κάνεις κύκλους με το καπνό να τους πιέζεις στη μέση με τα δάχτυλα να τους κάνεις οχτάρια να τα ξαπλώνεις να με κυκλώνουν εμένα τα άπειρα

σήμερα πάνω από τη λαγότρυπα είναι γιορτή και μου χει σφηνώσει στο νου πως αν υπήρχες σίγουρα θα άρχιζες από Κ.  ναι σου λέω σίγουρα θα άρχιζες με Κ. θυμάμαι τότε που σε είχα ρωτήσει το πρώτο γράμμα από το πωςσελένε σου έσκυψες και χάραξες πάνω στην Κ.λείδα μου ένα Κ. με τα δόντια μπορεί και να γιορτάζαμε μαζί αν δεν απείχες 88.888.888 έτη σκότους μακριά

Κ.άνε μου μια χαρη για σήμερα πριν μου φορέσεις Κ.λισέ το χρόνια σου πολλά τύλιξε δώρο ένα χρόνια μας Κ.οντά Κ.αι στείλτο Κ.ούριερ μαζί με χάρτη για κείνη τη χώρα των τραυμάτων.
Δε θα γιορτάζω σήμερα στο υπόσχομαι απόψε με λένε Αλίκη για να έχουμε την ίδια μέρα Αγιορτή στήσε το πάρτι βράσε ουίσκι κι έρχομαι Αλήτη.

Κ.αι ζήσαν αυτοί Κ.αλά μα είναι εκείνο το εμείς που σε στοιχειώνει ακόμα 


Κ.

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

γυναικάΚι. Με ταφ


Ημέρα γυναίκας Marni στα Η&Μ γυναικεία φύση μεταβολή σε γυναικεία μίση όχι ευχαριστώ δε θα πάρω θα μείνω σπίτι να με κακομάθω θα μου ψήσω τσάι και θα μουλιάζω μέσα μοναξιά και μπισκότα μέχρι να μαλακώσουν με ταλαιπωρημένο μακιγιάζ απ’τα χθες σβηστό eyeliner και κόκκινα σκασμένα χείλη φτηνή μάσκα κινέζας πόρνης η φωνή της μαμάς να ξεβάφεις χειλάκια να ναι απαλά να μη σκάνε καρφώνω κλισέ σε δωδεκάποντη γόβα άσε ρε μάνα κάνω μια γρατζουνιά στο γυναικείο καλούπι χαλάει το νυχι φτου σου ρε πούστη οι γυναίκες δε βρίζουν.

«Φτάνεις τριάντα βάλε μπρος για παιδάκι» μπουκώνει ωοθήκη βουίζουν τ’αυτιά, χρόνια θέλω να ζωγραφίσω στο σώμα μου ένα κλουβί ανοιχτό κι ένα πουλί παραδίπλα, το λέω μια μέρα στον Π. γελά, κοροϊδεύουν οι φίλοι ζεις σε μια φαντασίωση που είν’το κλουβί σου, μια νύχτα μου μιλούσες ήθελες να με αποκαταστήσεις ακούω απο κατα στύσεις με ήτ(τ)α με διορθώνεις να το κλουβί σκέφτομαι φεύγεις έρχεσαι το φέρνεις μαζί σου με μια πορτούλα τόση δα να μη χωρά το ΡΟΖ το πουλάκι το περνάς χτες στο λαιμό μου χρυσό σαν τη μπύρα στο πλαστικό ποτήρι, κορίτσια με σκούρα κραγιόν αγόρια με μούσια ηλεκρονικές νότες καλώδια συνδεδεμένα κορμιά καυλωμένα σαλεύουν ελάχιστα ξεφωνίζουν λιγάκι νυστάζω μου λες πεινάω σου λέω μυρίζει λουκάνικο, θα φας τέτοια ώρα; Ναι γυναίκα προσεξε τη σιλουέτα φρόντισε τη γραμμή σου γρα ΜΗ σου α γαμήσου.

Ξυπνώ το πρωί, γορτάζεις σου λένε γιορτά ΖΕΙΣ. Θα ντυθώ γυναίκα βγαλμένη από σελίδες βιβλίων του Τζούμα θα τρέχει η καύλα απ’το καπνό που φυσάω φιλήδονα μα αυτεξούσια σα γνήσια σουφραζέτα, βγήκα χωρίς σουτιέν, τι κόντρα ρόλος δεν ήταν για μενα, ευτυχώς φορώ τεράστια μυωπικά γυαλιά να με κοιτάνε στα μάτια, γυναίκα, γυναικάκι,γυναι κάκι γίνε κάτι, γαμήσου ημέρα με τις προσδοκίες που μου φορτώνεις δε θέλω να γίνω μα να είμαι, κυτταρίτιδα κοίτα ρυτίδα, να βάλουμε κρέμες να μη φάμε τις κρέμες κάνουν ψωμάκια, αδιαθέτησα, τραβώ καζανάκι αντίο γυναικεία φύση υγρά ταξίδια και χρόνια πολλά, φυσικά φουσκωμένα τα στήθη μεσημεριάζει να τα κάνω εκπομπή να χειροκροτάνε τα πλήθη, να κάνω μαλλί μπούκλα να γίνω μια κούκλα ας είναι πλαστική αρκει να χει την τρύπα, θα χω πονοκέφαλο τα βράδια μα στο χέρι που πιάνει κεφάλι μονόπετρο και μόνο Πέτρο ίσως και Τάκη μπορεί και Κώστα αρκεί να μη μάθει ο Πέτρος, γυναικα γυναικούλα γίνε κουλα γίνε η Κούλα, αναγούλα, φχαριστώ δε θα πάρω.

Πάω δουλειά, περπατώ, κοιτώ το κλουβί το πουλί έχει πέσει, έπεσε το πουλί όχι γαμώτι πέθανε το πουλί, πέθανε το πουλί γελάω νευρικά σχεδόν υστερικά κάνει αντίλαλο στο κεφάλι, πέθανε το πουλί, παίρνω τον Π., έλα, τι έπαθες; Κλαίς ή γελάς; πέθανε το πουλί πέθανε το πουλί ποιο πουλί; αυτό στο κλουβί που πέρασες χτες στο λαιμό μου καταλαβαίνεις πεθανε το πουλί ήρεμησε τι το έκανες; τόσο καιρό στο Βερολίνο τόσες ώρες ταξίδι λίγες ώρες μαζί σου και δεν είναι τυχαίο...πουτάνα αλληγορία πέθανε το πουλί στο κλουβί μου κύρια τι έπαθε το πουλάκι; πέθανε παιδί μου είχαν ξεχάσει να του βάλουν και φτερά καλύτερα έτσι, είχε κυρία μα τα χε μαζέψει να μη του τα βλέπουν πουτάνα αλληγορία πέθανε το ροζ πουλί με τα μαζεμένα κρυφά φτερά του τελευταία λόγια γυναικάκι γίνε κάτι κοντεύω 30 και δεν έμαθα τι πουτάνα αλληγορία κοπήκαν τα δικά μου.